بیوگرافی علیرضا عباسفرد؛ مهاجمی که با دلخوری از فوتبال خداحافظی کرد!

علیرضا عباسفرد در روز 28 مهر سال 1360 در شهر شیراز به دنیا آمد. او یک بازیکن حرفه ای فوتبال بود و در پست مهاجم بازی می کرد.

فوتبال باشگاهی

عباسفرد فوتبال حرفه ای را در باشگاه برق شیراز شروع کرد. او از سال 1381 تا سال 1383 برای این تیم شیرازی بازی کرد. در این مدت او 13 گل به ثمر رساند.

در ادامه این بازیکن به تیم سایپا رفت. علیرضا دو فصل برای سایپا به میدان رفت و در 48 بازی 10 بار دروازه حریفان را باز کرد و 2 پاس گل داد.

در سال 1385 این بازیکن با باشگاه صبا باتری قرارداد امضا کرد. او سه فصل در این تیم ماند و در 47 دیدار 5 بار گلزنی کرد و 2 پاس گل برای هم تیمی هایش مهیا کرد.

در فصل 1387-1388 عباسفرد به صورت قرضی برای استقلال تهران بازی کرد. او 18 بازی برای آبی های پایتخت انجام داد و 4 گل زد و 2 پاس گل داد. او همراه با استقلال قهرمانی در لیگ برتر ایران را تجربه کرد.

در ادامه این مهاجم قدبلند به تیم پیکان پیوست. او طی دو فصل 38 بازی برای پیکانی ها انجام داد و 11 بار دروازه حریفان را گشود و 3 پاس گل برای هم تیمی هایش ارسال کرد.

در سال 1390 علیرضا به تیم راه آهن رفت. او دو فصل در این تیم ماند و در 48 بازی 8 گل به ثمر رساند و 5 پاس گل داد. در آن زمان علی دایی هدایت این تیم را برعهده داشت و از مدیران تیم خواسته بود عباسفرد را جذب کنند.

او بعد از جدایی از راه آهن گفت:

«برای راه ‌آهن خیلی زحمت کشیدم و در سیستم 1-3-2-4 آقای دایی من آن جلو دعوا می‌ کردم تا بقیه گل بزنند. البته ناراحت نیستم چون وظیفه ‌ام بود. من 8-7 پاس گل دادم اما چون ارتباط با رسانه‌ ها نداشتم این مسایل برایم پیش آمد که توی چشم نباشم. علی دایی قبل از اینکه برود پرسپولیس به من گفته بود که در راه ‌آهن نیازی به تو نداریم چون می ‌خواهیم تیم قوی ‌تری ببندیم. از دست او ناراحت نیستم. خیلی چیزها از او یاد گرفتم و هر جا او را ببینم دستش را هم می ‌بوسم. بعد از اینکه دایی رفت پرسپولیس از راه‌ آهن با من تماس گرفتند اما بندهایی در قرارداد گنجانده بودند که هر کس می‌ دید شاخ درمی ‌آورد.»

در سال 2013 این بازیکن تصمیم گرفت فوتبالش را در مالزی ادامه دهد. او پیراهن تیم ساراواک را پوشید و 3 بازی رسمی برای این تیم انجام داد. گفتنی است او اولین بازیکن ایرانی بود که در لیگ مالزی به میدان رفت.

در نهایت در سال 1394 عباسفرد با پیراهن تیم قشقایی شیراز با دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

فوتبال ملی

عباسفرد در مقاطع مختلف به تیم ملی ایران دعوت شد و تنها 3 بازی ملی در کارنامه دارد و 1 گل ملی به ثمر رسانده است.

مربیگری

عباسفرد بعد از آویختن استوک هایش، در دوره های مربیگری شرکت کرد و مدرک مربیگری حرفه ای درجه B آسیا را دریافت کرد ولی تا سال 1399 هدایت تیمی را برعهده نگرفته است.

افتخارات

استقلال تهران: قهرمانی در لیگ برتر ایران 1387-1388

اتفاقات حاشیه ای

وقتی علیرضا بازیکن استقلال بود مصاحبه ای از قول او علیه امیر قلعه نویی منتشر شد. این بازیکن با خبرگزاری فارس مصاحبه کرد و این مصاحبه را تخیلی دانست:

«نمي ‌دانم چطور بدون اجازه يك بازيكن از قول او مصاحبه مي ‌زنند. من هرگز در اين چند روز مصاحبه نكردم چه برسد به اينكه عليه امير قلعه‌ نويي صحبت ‌كنم. با وجود اينكه در اين فصل از بازيكنان نيمكت ‌نشين بودم اما هرگز به اين مسئله اعتراض نكردم تا كوچك ‌ترين حاشيه ‌اي براي استقلال به وجود نيايد اما متاسفانه از قول من نوشته ‌اند كه با رفتن قلعه ‌نويي در استقلال مي ‌مانم. از همين جا اعلام مي ‌كنم قلعه ‌نويي چه در استقلال باشد و چه نباشد دوست دارم در اين تيم باقي بمانم. او براي استقلال زحمات زيادي كشيده و من به عنوان يك بازيكن هيچ وقت عليه سرمربي خود صحبت نمي‌ كنم.»

*****

عباسفرد در تیر سال 1392 مصاحبه عجیبی داشت و به شدت از فوتبال ایران انتقاد کرد:

«اصلا از فوتبال ایران متنفرم. حاضرم بروم یک گوشه دنیا مجانی بازی کنم اما در این فوتبال نباشم. ذوب ‌آهن آمده بود دنبالم اما وقتی لوکا آمد گفتند کارایی لازم را نداری. می‌ خواهم بدانم آن بازیکن لیگ یکی که به جای من آورده ‌اند کارایی ‌اش از من بیشتر است؟ یا از گسترش فولاد تبریز تماس گرفتند بعدش گفتند که سرمربی (رسول خطیبی) گفته لازم نیست او را بیاورید خودم می ‌خواهم در خط حمله بازی کنم. شما بگویید، چه بلایی دارد سر فوتبال ما می ‌آید؟ من هم مقصرم چون نمی ‌توانم به مربی ‌ام اس‌ام‌اس بزنم یا برایش کادو ببرم. در این فوتبال هر چه پاچه ‌خارتر باشی موفق ‌تری.»

«غلام پیروانی فقط ادعای اخلاق دارد وگرنه اگر معرفت داشت وقتی پدرم فوت کرد یک زنگ می ‌زد و تسلیت خشک و خالی می ‌گفت. کل شیراز پدرم را می ‌شناختند، از کل ایران زنگ زدند برای تسلیت ولی شاغلام غریب ‌نواز است. فجر سپاسی الان شده پاتوق بازیکنان مشهدی. دیگر جایی برای امثال ما ندارد. او به خیلی از بازیکنان شیرازی ظلم کرده است. باز هم دم آقای یاوری گرم که می ‌گفت تو باید به شیراز برگردی و به گردن شیراز دین داری. من بارها سر تمرینات فجر سپاسی رفته ‌ام، اگر مرا می ‌خواست یک زنگ می‌ زد حداقل اما آقای پیروانی حتی به روی خودش هم نیاورد. شما بگویید، من از مهاجمان این فصل فجر کمترم؟!»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *