بیوگرافی مجتبی جباری؛ زیدان همیشه ناراضی استقلال

مجتبی جباری در روز 26 خرداد سال 1362 در رباط کریم به دنیا آمد. او یک بازیکن حرفه ای فوتبال بود و در پست هافبک بازیساز بازی می کرد. البته باید به این نکته هم اشاره کرد که خانواده مجتبی اصالتا اردبیلی هستند. طرفداران فوتبال لقب «زیدان آسیا» را برای این بازیکن مستعد و تکنیکی انتخاب کردند. البته روزنامه های ورزشی او را «8 شاکی» خطاب می کردند.

زندگی شخصی

مجتبی دو خواهر و یک برادر دارد. پدر او در روز برگزاری بازی فینال جام حذفی سال 1387 درگذشت ولی این خبر را به جباری ندادند. این بازیکن در بازی فینال درخشان ظاهر شد و با یک گل و یک پاس گل باعث شد استقلال قهرمان شود. او در سال 1384 با عقیق فرهی ازدواج کرد و متاهل است. آن ها دو فرزند پسر به نام های هرمان و ماهور دارند.

شروع دوران فوتبال

شروع دوران فوتبال مجتبی در باشگاه راه آهن رقم خورد. او 4 سال برای تیم نوجوانان و جوانان راه آهن بازی کرد. این بازیکن در ادامه سه سال برای تیم جوانان استقلال تهران بازی کرد. او در این تیم درخشید و نشان داد استعداد بالایی در ورزش فوتبال دارد. گفتنی است در آن زمان جباری با آندرانیک تیموریان هم تیمی بود و این دو بعدها در ترکیب تیم اصلی استقلال هم بازی کردند.

فوتبال باشگاهی

جباری با پیراهن ابومسلم خراسان وارد دنیای حرفه ای فوتبال شد. او از سال 1381 تا سال 1384 برای این تیم بازی کرد. در این مدت او 55 بازی رسمی برای سیاه پوشان انجام داد و 7 گل هم به ثمر رساند.

در سال 1384 مجتبی با باشگاه استقلال تهران قرارداد امضا کرد. این بازیکن در ابومسلم درخشیده بود و استقلالی ها می خواستند با یک هافبک بازیساز خلاق، کیفیت خط میانی شان را بالا ببرند.

جباری خیلی زود به یکی از ستاره های آبی پوشان پایتخت تبدیل شد. او مغز متفکر استقلال در میانه میدان بود. البته مصدومیت های گاه و بیگاه مانع از حضور این بازیکن خلاق در تعداد زیادی از بازی های استقلال شد.

مجتبی از سال 1384 تا سال 1392 در استقلال ماند و در این مدت 135 بار با پیراهن این تیم به میدان رفت. در ضمن او 26 بار دروازه حریفان را باز کرد و 35 پاس گل داد. این آمار پاس گل در یک تیم لیگ برتری بی نظیر است! او همراه با استقلال به چند قهرمانی در لیگ برتر و جام حذفی ایران رسید.

جباری در سال 1392 به سپاهان اصفهان پیوست. در آن زمان گفته می شد او به خاطر اختلاف شدید با فتح الله زاده (مدیرعامل وقت استقلال) تهران را ترک کرده است. این هافبک تکنیکی تنها 5 بازی رسمی برای زردپوشان اصفهانی انجام داد و 1 پاس گل ارسال کرد.

بازی او در برابر استقلال از این نظر جالب بود که با تشویق طرفداران استقلال همراه شد. آن دیدار در لیگ برتر ثابت کرد جباری محبوبیت بالایی در میان طرفداران استقلال دارد.

مجتبی که قبلا در استقلال چند بار با سرمربی تیم درگیر شده بود، در سپاهان هم با زلاتکو کرانچار دچار اختلاف شد. در نهایت این مربی کروات تصمیم گرفت جباری را از کادر بازیکنان تیمش کنار بگذارد.

در ادامه او لژیونر شد و پیراهن تیم الاهلی قطر را بر تن کرد. این ترانسفر یک میلیون و 700 هزار دلار ارزش داشت و قرارداد جباری سه ساله بود. او در این تیم جانشین فریدون زندی مصدوم شده بود. 77 بازی و 15 گل زده هم کارنامه اش در الاهلی بود. در ضمن جباری 13 پاس گل هم برای هم تیمی هایش مهیا کرد.

در سال 1396 مجتبی به خانه اش یعنی استقلال برگشت. این قرارداد دو ساله بود. این بار او در 6 دیدار برای آبی پوشان به میدان رفت. این بازیکن کهنه کار باز هم با مدیرعامل استقلال دچار اختلاف شد. در آن زمان رضا افتخاری مدیرعامل استقلال بود و او هم از تیغ تیز انتقادات جباری در امان نماند.

این بازیکن محبوب و بااستعداد در فروردین سال 1393 با فوتبال وداع کرد.

فوتبال ملی

جباری برای اولین بار در سال 1384 به تیم ملی ایران دعوت شد. او یکی از ستاره های تیم ملی بود هرچند مصدومیت اجازه نداد تمام توانایی هایش را در لباس تیم ملی نشان دهد. او در مجموع 31 بازی ملی در کارنامه دارد و 3 گل ملی هم به ثمر رسانده است. مجتبی 14 پاس گل برای هم تیمی هایش ارسال کرده و با توجه به تعداد بازی هایش، این یک آمار فوق العاده محسوب می شود.

یکی از بدترین مصدومیت های جباری در اردوی تیم ملی ایران اتفاق افتاد. بازیکنان تیم ملی در کشور سوئیس اردو زده بودند و خودشان را برای جام جهانی 2006 آلمان آماده می کردند. مجتبی در یک بازی دوستانه از ناحیه مینسک خارجی زانوی پای راستش مصدوم شد و شانس حضور در رقابت های جام جهانی را از دست داد.

جباری در سال 2011 توسط کارلوس کیروش به تیم ملی ایران دعوت شد و اولین گل ملی اش را وارد دروازه بحرین کرد. او در بازی های مقدماتی جام جهانی 2014 درخشید و یکی از مهره های تاثیرگذار تیم ملی ایران بود.

مجتبی در آوریل سال 2014 با فوتبال ملی خداحافظی کرد.

مربیگری

جباری بعد از بازنشستگی در کلاس های مربیگری شرکت کرد. او در سال 1398 به عنوان کمک مربی به کادر فنی تیم گل گهر سیرجان اضافه شد.

افتخارات

ابومسلم خراسان: نایب قهرمانی در جام حذفی ایران 1383-1384

استقلال تهران: قهرمانی در لیگ برتر ایران 1384-1385، قهرمانی در لیگ برتر ایران 1387-1388، نایب قهرمانی در لیگ برتر ایران 1389-1390، قهرمانی در لیگ برتر ایران 1391-1392، قهرمانی در جام حذفی ایران 1386-1387، قهرمانی در جام حذفی ایران 1390-1391

تیم ملی ایران: صعود به جام جهانی فوتبال (2006 و 2014)

اتفاقات حاشیه ای

جباری مصاحبه های جنجالی و تند زیادی داشته است. او همیشه بی پرده از مربیان و مدیران باشگاه ها انتقاد می کرد و به همین خاطر به «بازیکن همیشه ناراضی» معروف شده بود. یکی از این مصاحبه ها در اسفند سال 1389 انجام شد:

«دوست دارم حرف هایی بزنم که به نفع استقلال باشد. دنبال حاشیه سازی نیستم. آن هایی که بالا سر کار هستند آنقدر بی خیالند که آدم را خسته می کنند. می خواهم گوشه ای از اشکالات را بگویم تا دردی دوا شود. متاسفانه کیفیت توپ هایی که با آن ها تمرین می کنیم با همه جای دنیا فرق دارد و باشگاه از گرفتن چند توپ جدید عاجز است. توپ ها از بس ضربه خورده اند از سایز 5 به 7 رسیده اند! تیمی که قیمت 3 بازیکنش بالای 1 میلیارد است چند توپ جدید و استاندارد ندارد. مگر استقلال تیم کوچکی است؟ مگر کم هوادار داریم؟ فقط یک عده آمده اند مدتی باشند و پشت میز بنشینند مبادا جایگاهشان متزلزل شود.»

«حرف برای گفتن زیاد است ولی بعضی جاها احساس می شود به بازیکنان توهین می شود. به عنوان مثال بعد از بازی با سپاهان راننده اتوبوس ما مقابل منزل یک فرد خیر استقلالی ایستاد و تعدادی پیتزا گرفت و بین بازیکنان پخش کرد که بخوریم آن هم در حالی که مردم ایستاده بودند پیتزا خوردن ما را تماشا می کردند که واقعا زشت بود. من حاضرم گرسنگی بکشم اما این طور پیتزا نخورم!»

«با بازیکنان دسته جمعی به کادر فنی می گوییم این چه کاری است؟ آقای مظلومی جواب می دهد “می خواستی نخوری!”. این جواب دادن یعنی چه؟ بعد هم دم از حرفه ای بودن می زنند. یک نفر در تیم ما هست که بعد از مدت ها سر تمرین می آید و داد و بیداد راه می اندازد و فحش می دهد که همه بفهمند آقا آمده و تازه قرار است بازی بعدی فیکس باشد! سرمربی باید آن بازیکن را بیرون کند اما به او بازی هم می دهد.»

*****

جباری در شهریور سال 1399 در مورد نماد عدد 4 برای استقلال گفت:

«هیچ‌وقت به فکر ساختن نماد و این چیزها نبودم و همیشه کارم را کردم و سعی می‌ کردم تماشاگر خوشحال شده و تیم نتیجه بگیرد. حالا دیگران دوست داشتند با این عددها بازی کنند خودشان می‌ دانند وگرنه برای من چنین اتفاقاتی در قواره‌ های یک بازیکن نبوده و نیست که بخواهم چنین رفتاری را انجام دهم. تماشاگران می ‌توانند برای خودشان کری بخوانند و اتفاقا هنوز هم جذابیت‌ های فوتبال به همین چیزهاست که توانسته این لیگ را زنده نگه دارد در غیر این صورت دیگر چیزی باقی ‌نمانده است.»

«اگر بازیکن بخواهد در فضای مجازی به‌ دنبال نماد و اعداد باشد که دیگر باید فاتحه فوتبال را خواند که البته فاتحه فوتبال هم خوانده شده است. بدبختی ما این است بزرگان ما که باید رفتار درستی از خود انجام دهند مثل بچه ‌ها عمل می کنند که اصلا در شأن آن ها نیست. تا زمانی که بزرگان باشگاه به ‌دنبال آن هستند که در فضای مجازی برای همدیگر شاخ‌وشانه بکشند مشخص است از لحاظ تفکر فوتبالی و حرفه‌ای ‌بودن چقدر ضعیف هستیم.»

*****

در تابستان سال 1392 جباری در فیلم سینمایی «وقت داریم حالا» به کارگردانی عبدالرضا کاهانی سرمایه گذاری کرد. این اولین حضور رسمی مجتبی در یک پروژه سینمایی بود ولی او قبلا هم بارها در جمع سینماگران و بازیگران حاضر شده بود و مشخص بود به این هنر علاقه مند است.

شبکه های اجتماعی

اکانت رسمی مجتبی جباری در اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *